Vooruitblik 2009 - De fles is halfvol.

Het lijkt haast ongepast om iets positiefs te zeggen over de beurzen.  De media hebben
richting gekozen: "wij gaan omlaag".  Deze keuze heeft zo zijn invloed op de berichtgeving.
Op een slechte dag krijg je van die "heb ik het niet gezegd" commentaren en als de beurs
omhoog gaat dan klinken de commentaren vooral meewarig.

Toch kan een situatie op meerdere manieren worden geduid. Als op een bloedrode
dag wordt gezegd "de aandelen worden massaal in de verkoop gedaan", dan is het
ook waar dat: "koopjesjagers hun slag slaan".
Ook de tijdsfactor is van belang.  In de crisis van de jaren zeventig was de Dow over een
periode van 14 jaar slechts met 12% gestegen dus nog geen procent per jaar. Maar
verschillende jaren waren in deze periode uiterst volatiel. 1972 tot 1974 een daling met 40%.
1974 tot 1976 een stijging met  60%. Dan mag ook de conclusie zijn dat in een periode
met een hoge inflatie er ook ruimte kan zijn voor juist stijgende aandelenbeurzen.

Je moet je ook afvragen of een echt onafhankelijk commentaar wel mogelijk is.
Immers wij weten nog altijd onvoldoende over de inhoud en impact van al die crises die
ons het afgelopen jaar hebben getroffen.  Maar als wij dat allemaal nog niet weten, is het
dan ook weer niet te gemakkelijk om per definitie te kiezen voor het beeld van een catastrofe.
Ook Clinton startte in een uiterst onzekere periode en won van Bush Sr door de slechte
economische staat waarin de VS verkeerde. Doom en gloom overheerste.
Maar met Clinton braken er andere tijden aan en volgde een periode van ongekende
economische bloei.

Dat wij in een crisis verkeren dat is voor iedereen duidelijk waarneembaar. De vraag is,
vertaald deze crisis zich nu deflatoir of inflatoir.  Elk van deze twee richtingen vraagt om een
totaal andere beleggingsstrategie.
De oude regering Bush, de nieuwe regering Obama, China en alle overige westerse landen,
stoppen ongekende hoeveelheden kapitaal in de economie om deze voor het ergste te
behoeden. Deze noodgrepen zullen naar mijn mening voldoende zijn om de basis van onze
economieën te redden, echter tegen de fallout is waarschijnlijk geen kruid gewassen.
Die fallout heeft sterke inflatoire eigenschappen en zal ons mogelijk een nieuwe periode 
brengen vergelijkbaar met of erger dan die van de jaren zeventig. Hoge inflatie, hoge rente,
hoge werkloosheid, veel faillissementen maar niet persé een slecht aandelenklimaat.
Warren Buffett gaat ons voor, zowel prive als via Berkshire Hathaway is de keuze op
aandelen gevallen.  De heer Warren Buffett is echter wel heel selectief bij de keuze
van zijn beleggingen. Ook in de jaren zeventig was dat een goede strategie gezien de
grote verschillen tussen de diverse sectoren.
Tevens, niet onbelangrijk, kan worden vastgesteld dat er in een crisisperiode veel ruimte is
voor creativiteit. Creativiteit maakt blijkbaar een zelfde cyclus door als bijvoorbeeld
grondstoffen. Bedenk wat de jaren zeventig ons gebracht hebben aan nieuw technologieën
en nieuwe bedrijven. Microsoft en Intel om er maar een paar te noemen.

Ik hoor nu net op de radio dat de derde maandag van januari, de meest deprimerende
dag van het jaar schijnt te zijn. Het zal dus waarschijnlijk nog wel even duren voordat wij
de zorgen van 2008 van ons af hebben weten te schudden. Maar toch voor mij is de fles
voor 2009 halfvol.


Fred Plass

 

19-01-2009